Een nieuwe niche

Een nieuwe Niche

(14 juli 2019)

Verandering hoort bij leven. Verandering vormt de mens. Zo ook mij. Dit is het eerste artikel, in een serie van drie, met als thema ‘veranderen’ en het proces dat ik als ondernemer doormaak.

“Ik ben eigenaar van een heel mooi en succesvol bedrijf”.

Het heeft even geduurd voordat ik dat volmondig zei. Waarom? Het proces van succes incorporeren heeft mij tijd gekost.

Gat in de markt

Dit jaar bestaat mijn bedrijf vijf jaar. Vreemd eigenlijk, dat ik vanaf de inschrijving bij de KvK (2014) aanvoelde dat het goed zou gaan komen en dat het vervolgens een tijd duurde voordat ik daar volledig aan toe durfde te geven. Ik kan het nu ook toegeven omdat ik ervaren heb dat ik ondernemen kon gebruiken om zorgverlenen te vernieuwen. Destijds dacht ik dat zorgverlenen en ondernemen twee uitersten waren die haaks op elkaar stonden omdat ik het idee had dat uitgaan van waarden niet strookte met het succesvol mogen zijn van business.

Ik heb ZinVolledig, een organisatie die zich richt op het coachen van mensen met zingevingsproblematiek, opgericht en vormgegeven vanuit mijn intuïtie, maar wel degelijk gebaseerd op een ‘gat’ (als in ‘leegte’) in de markt. De kunst bleek om zingeving handen en voeten te geven zodat mensen gingen snappen en voelen wat er nou bedoeld werd met dat ene onderwerp (ofwel: ‘leefgebied’, in het hulpverlenersjargon) in alle hulpverleningsmethodieken. Dat leefgebied dat de meeste hulpverleners in het gesprek met hun cliënt maar liever oversloegen, ‘omdat het wel weer over het geloof zou gaan’. Hulpverleningsorganisaties hechtten op papier altijd wel waarde aan dit onderwerp, maar er werd vaak weinig tot geen tijd en geld voor beschikbaar gesteld. Het kwam er altijd ‘bij’ of ‘naast’. Mijn visie verstevigde desalniettemin: ‘zingeving’ moet als een aparte discipline worden benaderd.

Handen en voeten

In 2015 gaf ik ‘zingeving’ praktische handen en voeten, binnen de WMO, de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. In het sociaal domein dong ik met ZinVolledig mee voor de aanbesteding in de regio’s Nijmegen en Arnhem en dat lukte. Zingeving kreeg een concreter fundament omdat ik de kernwaarden ‘tijd, ruimte en aandacht’ de uitgangspunten liet zijn van mijn bedrijf. Waarden die nog altijd onderschreven worden door de medewerkers en gevoeld door degenen (noem dat ook: cliënten) die de coaching/ begeleiding ontvangen. Het credo ‘Je medewerkers zijn je kapitaal’, heb ik hierbij van het begin af aan bewust gehanteerd. Een ontevreden medewerker geeft een ontevreden cliënt en ontevreden cliënten zorgen op termijn voor een krimp van het bedrijf. Simpeler kan het niet. Toch nog steeds enigszins revolutionair, als je bedenkt dat veel organisaties dat wel zeggen maar niet blijvend durven kiezen voor de medewerker als uitgangspunt. Voor mij ging het vanaf het begin over het erkennen en bundelen van kwaliteiten, deze goed matchen met de hulpvrager en dit alles proberen te laten evolueren in een verbetering van kwaliteit van leven. Van zowel hulpvrager als medewerker.

Een ander belangrijk concreet uitgangspunt bleek de omvang van het bedrijf (als in cliëntenaantal en medewerkeraantal) en hoe dit niet de leidraad te laten worden voor het succes van het bedrijf. De omvang van het bedrijf is nu nog steeds een afgeleide van de kernwaarden van ZinVolledig. Succes staat bij ons voor transformatie en ‘waarden’-vermeerdering, voor verbetering van kwaliteit van leven in plaats van groeiend marktaandeel en waardevermeerdering. En dat vertaalt zich in een stabiel hanteerbaar cliënten- en medewerkeraantal.

Mooi toch? Klopt, heel mooi! Niks aan de hand, vooral doorgaan.

Vrijheid

En toch, ging er iets kriebelen. Omdat ik ontdekte dat ondernemen iets is wat ik kan. En belangrijker nog: wat ik leuk vind en wat dus een deel van mijn eigen zingeving is omdat ik ervaren heb dat ik daar structuren en patronen mee kan veranderen. Omdat ik doelen stellen, daar hard voor werken en van het resultaat genieten, gewoon bevredigend vind. Dat wil niet zeggen dat ik alles goed doe, nooit faal of dat er niks op mij is aan te merken. Integendeel.

“Doe je niet te veel?”. 
“Word je nou nooit eens moe van al dat ‘zelf-ge-ontwikkel?”. 
“Wanneer is goed, goed genoeg?”. 
“Neem je wel genoeg rust?”.
“Volgens mij heb je heel veel energie.”
“Het is toch goed zoals het is…”
“Houd nou eens op met analyseren”.
“Je bent wel kritisch zeg”.
“Je moet gewoon mee in het systeem, of je nu wil of niet”.

Alles dat hierboven staat, is en wordt mij heel regelmatig gevraagd. En soms merk ik dat ik moet oppassen dat ik niet daarin ga geloven of daarin meega, want dat is zo gebeurd. Het is heus niet allemaal vervelend bedoeld van die ander (“ik bedoel het gewoon goed”), toch wordt het niet altijd opbouwend of ondersteunend ervaren door mij. Ik houd nu eenmaal van creëren en probeer verandering waar mogelijk te omarmen dan wel te initiëren omdat ik uit ervaring weet dat ‘veranderen’ mij vrijheid oplevert. Vrijheid betekent voor mij bewust niet te lang vasthouden aan overtuigingen, gedachten of oordelen en daarnaast ook goed contact houden met mijn intenties, mijn ethische grondslag. Als dat in evenwicht is, dan berokken ik mijzelf of mijn omgeving niet zoveel kwaad.

Nieuwe niche

“Je kunt alles worden wat je wil”, pikte ik een tijd geleden op uit een documentaire over Lil’ Kleine . En inderdaad, ik kan alles worden wat ik wil, omdat ik daarvoor kies en daar mijn energie in wil steken. Ik zie leven als leren: ik stel een doel en als ik dat niet haal, dan is dat okay maar ik stel het ook bij. Het cultiveren van balans, evenwicht, gelijkmoedigheid vormt daarbij op dit pad een mooie uitdaging. Het laveren tussen uitersten helpt mij hierin de juiste middenweg te vinden.

Op dit moment werk ik aan een tweede bedrijf voor een nieuwe niche met een ander aanbod. Dat bedrijf en aanbod zal gaan bestaan náást mijn huidige bedrijf ZinVolledig. Niet omdat het moet, maar gewoon omdat het kan. Omdat ik alles kan worden wat ik wil. En omdat ik meer mensen wil inspireren dat ook te doen, ‘no matter what’ anderen in hun omgeving daarvan vinden. En in dat nieuwe bedrijf gaat het nog altijd over het concretiseren van zingeving en het implementeren van waarden in het leven. Het gaat over hoe je alles kan worden wat je wil, zonder een arrogante klootzak te zijn. Over niet compleet onderuit gaan als je merkt dat je je doelen moet bijstellen. Over hoe je aardig kunt zijn en blijven voor je omgeving maar tegelijkertijd ook dankbaar voor de mogelijkheden die er op je pad komen.

Meer nieuws (evenals mijn tweede artikel in deze reeks) volgt binnenkort.

(N.B. niets in dit artikel is bedoeld als de enige juiste weg, het vormt wel de basis van mijn weg).